11 november 2007
· Ingedeeld onder Pelgrimage, Voorbereiding
  |
…en daar gaan we!
Zo begint dit vrij gedetailleerde verslag van drie Pelgrims op weg naar Scherpenheuvel. Het mag gezegd dat we op die bewuste vrijdagmorgen (24 augustus 2007) met enige tegezin onze stoute wandelschoenen aantrokken, nadat we -moet dit nu echt?- uit ons bed waren gestrompeld. Er stonden onze vele kilometers met de auto en trein te wachten, maar het grootste euvel dat we in de komende dagen op onze weg zouden vinden, waren de 40 kilometer tussen Leuven en Scherpenheuvel die we te voet zouden afleggen. Pijn en afzien van het hoogste niveau en samengebracht onder de naam “Edelmoedige Boetedoening”. Het kan verkeren, zou Bredero gezegd hebben. |
  |
De dag begint met alles wat nodig is om een dag goed te beginnen: verse boterkoeken (ondanks de inspanningen van Pelgrim Veste toch van bij de bakker) en een kop koffie. De toon is meteen gezet in ons eigenste treincompartimentje. We controleren de “Ik ga op pelgrimstocht en ik neem mee”-lijst op hiaten, maar stellen al vlug vast dat we er helemaal klaar voor zijn.
Als de treinbegeleider ons laat weten dat we in Leuven aankomen, stappen we nog vol goede moed trappen af en op. Eenmaal buiten beginnen we er aan. Met de natte vinger of toch maar kaart en kompas?
Kaart en kompas wint het in de stemming, maar na een kleine 300 meter wandelen, komen we tot het akelige besluit dat we op onze stappen terug moeten keren. Jawel, de eerste onvoorziene 600 meter zijn afgelegd. |
| |
|
| |
